De zomer is dé tijd voor reflectie. Zo zat ik deze vakantie in mijn tuinstoel te mijmeren over hoe de Achterhoek er over twintig jaar uit zal zien. Eerlijk gezegd zijn er best wat ontwikkelingen waar ik me zorgen over maak. De invloed van de droogte op het landschap, maar ook de aanleg van grote zonneparken en windmolens. Ik begrijp heel goed dat het nodig is om over te stappen op groenere energie. Maar het zou zonde zijn als dat zorgt voor een verschraling van ons prachtige landschap.

Tegelijkertijd zie ik gelukkig ontwikkelingen die juist hoop geven. Zo was ik onlangs op bezoek bij Huize Landfort in Megchelen. Een jaar of vijf geleden besloot René Dessing dat hij een plek wilde creëren waar de verhalen en achtergronden over historische buitenplaatsen gedeeld kunnen worden met een breed publiek. Hij wilde de samenhang tussen natuur, architectuur en cultuur benadrukken én laten zien wat de betekenis van buitenplaatsen is, toen en nu.  De afgelopen jaren is hard gewerkt om het prachtige landhuis in oude luister te herstellen. Ik was er echt van onder de indruk.

En zo zijn er gelukkig veel meer van dit soort initiatieven waar goed over wordt nagedacht. Een groot pretpark met tal van achtbanen zou in de Achterhoek niet passen, maar een kleinschaliger park dat qua decor en thema aansluit bij de regio wel. Daar zijn al voorbeelden van, maar er staan ook nieuwe ontwikkelingen op de rol. Nog zo’n voorbeeld: de Silo Art Tour. Silo’s en schuren – die vaak ronduit lelijk waren – zijn verfraaid op een manier die perfect aansluit bij het omliggende decor. De kunstwerken vertellen bovendien iets over de historie of het karakter van de streek.

Als Achterhoek Toerisme hebben wij een bescheiden rol. Wat we vooral kunnen doen, is ons inzetten om dit soort waardevolle initiatieven bekendheid te geven. In het klein zorgen we bijvoorbeeld dat alle borden en andere markeringen een uniforme uitstraling hebben en opgaan in het landschap. En waar we kunnen, zetten we ons in voor behoud van landschap en identiteit.

De veranderingen in het landschap gaan op het oog niet heel snel, waardoor het misschien lijkt alsof er niet zo veel verandert. Maar ik vrees dat de Achterhoek er over twintig jaar heel anders uitziet dan nu. Ik hoop van harte dat we tegen die tijd kunnen concluderen dat de positieve ontwikkelingen, die rechtdoen aan de natuurlijke en historische context, de overhand hebben gehad. Ons coulisselandschap is uniek, laten we er zuinig op zijn!

Manuel Hezeman
Directeur Stichting Achterhoek Toerisme