[Hengelo/Winterswijk/’s-Heerenberg/Aalten]

Het amateurvoetbal beleeft opnieuw een verloren seizoen. Roy Wolsheumer (Pax), Daniël te Winkel (FC Winterswijk), Jorick Kok (FC Bergh) en Anouk Ebbers (AZSV) over de vele maanden zonder hun grote liefde.

Tekst en Foto: Luuk Stam

De spelers van FC Winterswijk 1 riepen onlangs een prijs in het leven: Pietertje. Niemand wil Pietertje winnen. Het beeldje gaat namelijk naar het tweetal of viertal dat in een circuit van trainingsoefeningen de minste punten haalt. Wie verliest, moet steeds binnen een week een foto met Pietertje in de appgroep plaatsen, anders volgt een boete. “Alles om het toch nog een beetje competitief te houden”, verklaart aanvaller Daniël te Winkel (27).

Competitie, dat is wat de amateurvoetballers stuk voor stuk al maanden missen. Niemand weet precies hoe lang het nog duurt. De reguliere competities zullen dit seizoen hoe dan ook niet meer worden hervat. Wel start voetbalbond KNVB zogeheten Regiocups op, zodra het spelen van wedstrijden weer is toegestaan. Verschillende verenigingen in de Achterhoek beginnen bij groen licht op eigen initiatief zo’n kleinschalige competitie.  

Tweetallen

Wedstrijden spelen, de voetballers snakken ernaar, allemaal. “Je vraagt je in deze tijd geregeld af waar je nu voor traint”, zegt Te Winkel, die met zijn teamgenoten van eersteklasser FC Winterswijk ook in tweetallen doortrainde. Ze bleven elkaar zien, dat was fijn. “Maar je mist die gezonde wedstrijdspanning richting de zondag”, zegt hij. “Nu ga je op donderdagavond naar huis met het idee van: komende dinsdag wéér een training…”

In Winterswijk krijgen de spelers steeds een circuit van zes oefeningen voorgeschoteld. Een krachtoefening, een conditieoefening en vier oefeningen waar punten te behalen zijn zoals voetvolley, afwerken en passen. Lange tijd startte de ene helft van het team – zes vaste tweetallen – de training om kwart voor acht. De andere helft om half negen. Trainen in tweetallen was best pittig, zo blikt Te Winkel terug. “Je kwam vaker aan de beurt.”

Veel andere clubs lieten de trainingen in groepjes van twee aan zich voorbijgaan. Het vraagt dan ook heel wat organisatie. Nu het weer in viertallen mag, staan er bij derdeklasser Pax in Hengelo zes trainers op het veld, één per kwartet. “Iedereen steekt er z’n energie in, dat wordt zeer gewaardeerd”, zegt aanvaller Roy Wolsheumer (31). “Maar het blijft anders. Positiespelletjes, partijtje, dat mag allemaal niet. Dat is toch waar het voetbal om draait.”

Zondag

Met name de lege zondagen vallen Wolsheumer zwaar. Een echt voetbaldier is hij. “Op het moment dat je opstaat, begint normaalgesproken jouw wedstrijdvoorbereiding al”, vertelt de Hengeloër, die in voetbalrijke tijden op zondagochtend steevast een Instagrampost met de tekst ‘Matchday!’ plaatst. “Je leeft er helemaal naartoe. Nu word je op zondag wakker en denk je van: er is niks. Wat gaan we vandaag weer doen? Dan kijk je om 14.00 uur op de klok. Zo van: we hadden nu moeten voetballen. Het is een enorm gemis.”

Hij mist niet alleen het voetbal zelf. Hij mist ook de saamhorigheid onder de spelers en de begeleiding. De gezelligheid in het clubgebouw, elkaar ‘goedemorgen’ zeggen, samen een broodje eten, koffie drinken, de kleedkamerhumor, het biertje na afloop, vaak meer dan één. “Je bent die hele zondag met je teamgenoten bij elkaar, iedere week weer”, zegt Wolsheumer. “Nu spreek je bijna niemand, dat sociale gebeuren is compleet weggevallen.”

Fit blijven

In plaats daarvan brengt Wolsheumer extra veel tijd met zijn vriendin door. Zij is ook zeer sportief, ze gaan er samen op uit, wandelen en sporten veel. Thuis staat er op de televisie altijd voetbal op, de liefde voor het spelletje zal niet snel verdwijnen. “En ik heb het voordeel dat ik in een sportschool werk”, vertelt de Pax-aanvaller. “Ik heb alle attributen voorhanden om voor mezelf te blijven trainen, dat doe ik iedere dag om gezond en fit te blijven.”

Individueel fit blijven, dat is vrijwel overal de boodschap. FC Bergh-speler Jorick Kok (23) gaat vaker dan ooit tevoren hardlopen en stapt geregeld op de mountainbike. “Maar het is nooit zo leuk als met je hele team zo’n voetbalwedstrijd beleven”, stelt hij. “Het sociale contact is ook één van de redenen dat je ooit een teamsport bent gaan doen. Zelf ben ik ook jeugdtrainer. Daardoor heb ik de hele periode nog wel twee keer in de week anderhalf uur met die jonge jongens op het trainingsveld kunnen staan, daar haalde ik nog wel voldoening uit.”

Anouk Ebbers (28) – speelster van het Aaltense AZSV dames 1 – heeft thuis een kleine gym ingericht met een crosstrainer, een hometrainer en gewichten. Eén van haar teamgenotes komt een paar keer in de week naar haar toe. Dan trainen ze samen zo’n anderhalf uur. Hardlopen doet Ebbers ook veel. “Als het straks weer mag, dan wil je zo fit mogelijk zijn”, klinkt het. “Anders loopt je conditie achter én heb je meer kans op blessures.”

Motiveren

Als sportschooltrainer weet ook Roy Wolsheumer dat als geen ander. “Toch is het op dit niveau best moeilijk om jezelf te blijven motiveren”, stelt de Hengeloër. “In het profvoetbal wordt alles voor je geregeld, als amateurs moet je het helemaal zelf doen. Dan is het heel verleidelijk om te denken van: ‘Er is toch geen voetbal, ik wacht wel tot we weer beginnen.’ Maar het komt niet aanwaaien. Als je nu op de bank blijft zitten, heb je straks een probleem.”

Wat in zijn ogen werkt, is jezelf een doel stellen. Zijn eigen doel is helder: Wolsheumer wil Pax-topscorer allertijden worden. Zijn teller staat op 108 doelpunten. Hij moet alleen oud-spelers Harold Meerlo (126 doelpunten) en Henk Bloemers (115 doelpunten) nog voorbij. “Ik had me voorgenomen om er dit seizoen vijftien te maken”, zegt de aanvaller. “Dat schiet nu natuurlijk niet op, maar ik kan mezelf hiermee wel motiveren. Zodra het kan, wil ik er staan.”

Ook de dames van AZSV – ze spelen op zaterdag in de landelijke eerste klasse – zaten er net zo lekker in toen de competitie in oktober opnieuw stil kwam te liggen. In de beker was tot op dat moment alles gewonnen, de eerste twee competitiewedstrijden eindigden eveneens in winst. “We hadden goede kansen om voor promotie te gaan”, aldus Anouk Ebbers. “Dan is het ineens weer afgelopen, blijft het allemaal hangen in die hele coronasituatie.”

Gezelligheid

De Aaltense vrouwen moeten voor uitwedstrijden vaak een verre busreis maken, soms zelfs naar Friesland of Groningen. De heenweg is er bij de speelsters volop concentratie, voor de terugritten is speciaal een muziekbox aangeschaft. “Als we hebben verloren, zitten we vaak eerst even te balen in de bus, maar na een overwinning is het direct feest”, zegt Ebbers. “Altijd met een biertje of een wijntje erbij. Die momenten van gezelligheid mis je nu echt.”

Ze probeerden het nog wel. Het team kwam eind vorig jaar nog digitaal bij elkaar voor een quiz via Zoom. De teamleiding ging daarnaast iedereen thuis langs met een pakketje en een kaartje. Ook elders zien teamgenoten elkaar amper. Hier en daar drinken ze nog eens in klein gezelschap een biertje. Op Snapchat komen oude filmpjes van teamweekenden en zonovergoten terrassen na gewonnen wedstrijden langs. Het verlangen groeit met de week.

Publiek

De herstart zal er hoogstwaarschijnlijk eentje zonder publiek zijn. “Zelf heb ik daar niet zoveel problemen mee”, zegt Roy Wolsheumer. “Het is wel hartstikke jammer voor de diehard fans, die altijd bij Pax komen kijken. Die zondag is hun ding.” Dat ziet Jorick Kok ook bij FC Bergh. “Ik snap dat die mensen het ook heel erg missen”, zegt hij. “Ik ben zelf fanatiek supporter van De Graafschap, ik weet hoe het is dat je niet kunt gaan kijken.”

Het zal op de amateurvelden sowieso niet direct als vanouds zijn. De busrit vanuit Aalten zal met een Regiocup nooit veel langer dan een half uur duren, maar dan kunnen de kicksen wel weer aan voor een echte wedstrijd, waar het elf tegen elf is en doelpunten daadwerkelijk tellen. Roy Wolsheumer zal zijn jacht op de titel van Pax-topscorer allertijden kunnen hervatten. En in Winterswijk? Daar zullen ze Pietertje met liefde in de prullenbak gooien.