Hengelose omarmt de kunst na Amerikaans avontuur

Melissa Burghardt (25) uit Hengelo woonde een jaar lang in huis bij eenAmerikaanse kunstfamilie en kreeg les op hun eigen school: het Milan Art Institute. Ze ging er naartoe als beginner en keerde terug als professioneel kunstenares. Nu runt ze haar eigen studio in Bekveld en is ze online coach voor nieuwe studenten.

Ja, ze had ooit weleens een schilderij gemaakt. Puur hobbymatig. En ja, ze vond kunst zeker interessant. Toch was de nu 25-jarige Melissa Burghardt in het dagelijks leven vooral bezig met haar hbo-opleiding Industrieel Product Ontwerpen. Na haar studie wilde ze gaan reizen. Bestemming onbekend. Dat veranderde toen een vriendin haar wees op Dimitra Milan.

Burghardt was direct onder de indruk van de schilderijen van deze pas 17-jarige Amerikaanse, met op Instagram meer dan honderdduizend volgers. Ze ging op onderzoek uit en ontdekte dat deze jonge kunstenares deel uitmaakt van een heuse kunstfamilie met een eigen lesprogramma en een privéschool in Queen Creek in de staat Arizona: het Milan Art Institute.

‘Ik dacht; ik probeer het gewoon. Dat het zó goed zou uitpakken, had ik nooit verwacht’

Een kunstopleiding volgen in het buitenland, dat klonk voor Burghardt als een prachtige uitdaging na het behalen van haar hbo-diploma. Ze stuurde een mail. Of het een probleem was dat ze nog helemaal geen portfolio had? Ze had immers maar sporadisch wat geschilderd.

Melissa Burghardt in haar atlier

Haar enorme enthousiasme bleek voldoende. Ze kreeg een uitnodiging. Een opleiding van nul tot professioneel kunstenaar in één jaar; het voelde als een sprong in het diepe. “In het vliegtuig daarnaartoe dacht ik ook echt; wát ben ik aan het doen?”, vertelt Burghardt nu. “Maar ik dacht ook; ik probeer het gewoon. Als het niks is, dan ga ik weer lekker naar huis. Dat het allemaal zó goed zou uitpakken, had ik nooit verwacht.”

De Achterhoekse bleek een talent te hebben dat al snel tot uiting kwam, iets dat ze op deze school wel gewend waren. “Zij stoppen de essentiële punten van een programma dat normaal vier jaar duurt in één jaar”, legt Burghardt uit. “Eerst doorloop je alle technieken, van de basistechniek tot die van de oude meesters. Daarna ontwikkel je jouw eigen stijl.”

De techniek van de mixed media bleek haar goed te passen. Hierbij creëert een kunstenaar effecten door verschillende materialen als acrylverf, spuitbussen en olieverf te gebruiken. “Mijn werk bevat veel abstracte elementen met subjectieve onderwerpen”, vertelt Burghardt. “Je herkent dingen en er zitten details in, maar het blijft los en een soort van dromerig.”

Dimitra Milan

Tijdens haar verblijf in Queen Creek had ze drie avonden in de week les. “Daarnaast heb ik zoveel mogelijk zelf aan mijn schilderijen gewerkt. Ik had geen sport, vrienden of familie waar ik aandacht aan moest besteden. De focus ging compleet op de kunst. En ik zat in een studio naast Dimitra Milan dus ik kon een beetje bij haar afkijken.”

Burghardt werkte niet alleen veel samen met de familie van John en Elli Milan, ze mocht ook bij hen in huis komen wonen. “Daar ben ik nog steeds heel erg dankbaar voor”, blikt ze terug.

‘Je herkent dingen, er zitten details in, maar het blijft los en een soort van dromerig’

“Omdat ik nieuw vanuit Nederland kwam, was huisvesting nog wel een dingetje. Toen bleek er nog een kamer vrij te zijn in één van hun twee huizen, pal naast de school, perfect! We aten ’s avonds met z’n allen, twaalf man bij elkaar, het was één grote familie.”

De school telde twee klassen van zo’n twaalf leerlingen. Het geheel is inmiddels verhuisd naar Atlanta in de staat Georgia en groeit flink. Een online lesprogramma dat is opgestart, wordt al gevolgd door meer dan honderd mensen. Burghardt is één van de coaches en begeleidt studenten uit Amerika, Canada, Australië en India.

Het doek ‘Dedication’ maakte Burghardt als afsluiting van haar tijd in Amerika. Het schilderij is 2,35 meter breed,1,20 meter hoog

Of ze niet bang is dat al hun schilderijen straks op elkaar gaan lijken? “Uiteindelijk heb je toch je eigen handschrift, je eigen onderwerpen en je eigen kleuren”, klinkt het. “Maar je zult zeker dingen gaan herkennen. Het wordt een soort van movement. Dat vind ik juist wel leuk. Ik ben heel erg benieuwd wat anderen gaan doen en hoever zij komen.”

Zelf is ze nu alweer ongeveer een half jaar thuis in de Hengelose buurtschap Bekveld. Ze heeft zich als bedrijf ingeschreven en haar schilderijen zijn nu te koop. In de schuur achter haar ouderlijk huis heeft ze haar eigen studio ingericht. 

Eind vorig jaar exposeerde Burghardt al in de Remigiuskerk in Hengelo. Veel bezoekers stonden met open mond te kijken. Dit was toch even wat anders dan op Instagram, waar de kunstenares ook veel van haar werk deelt. “De olieverf doet zo’n schilderij leven”, verklaart ze. “Als je het ziet hangen, lijkt dat een stuk indrukwekkender dan op een foto.”

Tijdens een expositie in de kerk in Hengelo stonden bezoekers met open mond te kijken

Soms worden mensen er emotioneel van. “Dat effect vind ik heel mooi. Met kunst kun je iets maken dat niet bestaat. Je brengt iets dat in je hoofd zit tot leven, een fantasie of een verlangen. Dat doet iets met mensen. Ze kunnen bijna iets aanraken dat ze normaal niet zien of waar ze niet bij kunnen komen.”

Het idee dat de kunst nu haar werk is, geeft Burghardt volop energie. De dank aan vriendin Marlijne – zij gaf dé tip – is groot. “Ik heb voor haar een kleedje van Dimitra meegenomen. Ze vond het geweldig, want zij is echt fan. Voor mij is Dimitra een collega en zelfs een soort van zusje geworden. En dat allemaal in één jaar tijd, dit had ik nooit kunnen bedenken.”