[Lichtenvoorde]

De muziekcarrière van Mart Hillen (24) gaat als een speer. De gitarist uit Lichtenvoorde is nog maar amper klaar met zijn eerste theatertour of hij begint alweer aan zijn tweede.

Tekst en Foto: Luuk Stam

Hij was eind 2018 voorafgaand aan zijn eerste optredens aan de andere kant van het land best even gespannen. Zouden er mensen komen? En zouden ze zijn gitaarspel mooi vinden? In de regio had de nu 24-jarige Mart Hillen – geboren in Nieuwegein, sinds zijn zesde woonachtig in Lichtenvoorde – al best wat bekendheid opgebouwd. “Maar ik dacht: buiten de Achterhoek kent toch niemand mij?”, blikt hij terug. “Inmiddels heb ik gemerkt dat het hard kan gaan.”

Zijn eerste tour is net achter de rug. In drie jaar tijd – door corona verschoof het programma nogal – trad Hillen zo’n vijftig keer op in theaters door heel het land. Hij bracht een programma met op muzikaal vlak voor elk wat wils: van ACDC, Queen en The Eagles tot Marco Borsato. “Ik houd van muziek waar heel veel andere mensen ook van houden”, klinkt het. “Dat in combinatie met deze bijzondere manier van gitaarspelen werkt heel goed.”

Hillen maakt gebruik van de zogeheten fingerstyle-techniek waardoor hij meerdere partijen op één gitaar kan spelen. Het is een vliegensvlug spel waarbij al zijn vingers, maar ook zijn duim en handpalm volop meewerken. Zo kan één gitaar klinken als een complete band. “Je wil de sfeer en de energie van een nummer zo goed en compleet mogelijk overbrengen”, legt de Lichtenvoordenaar uit. “En dat helemaal alleen, dat is de uitdaging.”

Tommy Emmanuel

Piepjong was Hillen toen hij nu zo’n tien jaar geleden op YouTube de Australische fingerstyle-gitarist Tommy Emmanuel ontdekte. Op de muziekles in Lichtenvoorde was zijn liefde voor de gitaar al geboren, maar dit? Dit was next level. “Ik vond die filmpjes zó vet”, blikt hij nu terug. “Daar kon ik elke dag wel een paar keer naar kijken en luisteren. En ik had al snel door: dit ligt mij wel. Ik wilde zelf zo’n nummer leren.”

Een jaar kostte het de tiener om een compleet nummer van zijn nieuw ontdekte held onder de knie te krijgen. Elke dag oefende hij. Elke dag ging het ook een stukje beter. “Ik had ondertussen wel gitaarles waar ik ook veel leerde”, vertelt Hillen. “Maar er zijn geen specifieke fingerstyle-docenten. Dat moet je jezelf aanleren. Dat deed ik dus met die filmpjes. Als het dan lukt en je zo’n nummer kunt spelen, dan is dat zo gaaf.”

Zijn eerste podiumervaring doet hij op tijdens Marianum Live, het muziekevenement op het Marianum College in Groenlo, waar ook Suzan & Freek ooit stonden. Het leidt tot de eerste aanvragen voor optredens. Hillen krijgt uitnodigingen voor bandjes en is in pauzes en tussenuren steevast in het muzieklokaal op het Marianum te vinden. Het gerucht over zijn gitaartalent verspreidt zich. Hij gaat in een band spelen en treedt geregeld op in een kroeg.

Coach

Dan is al duidelijk dat Hillen echt de muziek in wil. Hij gaat naar het conservatorium en doet in 2016 mee aan de Achterhoekse talentenjacht Rabo on Stage. Hij wint. Het balletje gaat nog harder rollen als hij in contact komt met zangeres en theatermaakster Leoni Jansen. Zij wordt zijn coach. Hillen komt in hetzelfde impresariaat als Jansen terecht. “Dan kom je in de stal van artiesten waarmee zij naar de theaters gaan”, legt hij uit. “Dan gaat het snel.”

Eén van zijn eerste optredens buiten zijn eigen thuisregio herinnert Hillen zich nog goed. Het is in Brielle, vlakbij Rotterdam. Hij speelt er een preview-avond waarbij 180 vaste bezoekers van de plaatselijke schouwburg zes verschillende artiesten te zien krijgen. “Het zat helemaal vol”, vertelt Hillen. “Later trad ik daar alleen op. Zat het weer helemaal vol. Hadden al die mensen een kaartje gekocht. In Naaldwijk speelde ik een preview voor negentig man. Bleek het zich vervolgens helemaal te hebben rondgepraat. Zat er 350 man bij mijn optreden.”

De volle zalen geven veel vertrouwen. Of het talent in de genen zit? De gitarist heeft heel wat nichtjes die muziek maken en zijn opa speelde piano, maar volgens Hillen is zijn succes vooral een gevolg van jarenlange toewijding. Oefenen, oefenen, oefenen. “En in het theater leer je ook alsmaar beter gitaar spelen”, vertelt hij. “Het is heel anders dan op een festival, waar van alles gebeurt. Hier luistert en kijkt de hele zaal naar jou. Dan mag er niks fout gaan.”

Filmmuziek

Zijn tweede theatertour start op 2 oktober en zal volledig draaien om filmmuziek. “Dat is weer een vak apart”, blikt Hillen vooruit. “Want die muziek is vaak gespeeld met een groot orkest, met strijkers enzovoort. Om dat solo op gitaar te kunnen spelen, moet je het een soort van omzetten. Het zijn voor mij veel nieuwe nummers. Dat is best zoeken en veel oefenen. Het dwingt ook tot creativiteit. Ik ontdek weer nieuwe dingen, dat geeft heel veel energie.”

Stiekem droomt de gitarist van een Europese tour. Wellicht komt er dan ook de piano bij, een nieuwe liefde die Hillen in de coronatijd ontdekte. Geïnspireerd door pianist Peter Bence, die hij ooit in Barcelona zag spelen. “Hij is ook heel virtuoos, speelt enorm energiek. Piano is bij mij nog lang niet wat gitaarspelen is, hoor. Maar ik blijf het zeker oefenen. Wie weet in de toekomst een combinatie van beide. Dat zou heel gaaf zijn.”