[Ulft}

Nadat de Ulftse Nachtegalen een goed jaar geleden de noodklok luidden omdat het instituut financieel aan de grond zat, heeft de Achterhoek de koren op een hartverwarmende manier omarmd. Nog nooit traden ze zoveel op als in het afgelopen jaar. Ze schitterden in februari op het Nederlands Koorfestival (NKF) in Ede.

Josée Gruwel

Het koor werd weer uitgeroepen tot beste koor van Gelderland en kreeg het predicaat ‘excellent koor’. Op naar de landelijke finale.

De Ulftse Nachtegalen bestaan sinds 22 februari 1962. Het kinderkoor, dat aanvankelijk de Achterhoekse Nachtegalen heette, werd opgericht door Adriaan Hendriks uit Ulft. Hij was er onderwijzer aan de Sint Antoniusschool en dirigent van het kerkkoor en van OKIKO (Ons Kinderkoor). Hieruit stelde hij de Ulftse Nachtegalen samen.

Al snel was het koor de lieveling van het publiek. Er werd vaak alleen opgetreden, maar ook met bevriende zang- en muziekverenigingen. Er werd gezongen voor de radio, meegedaan aan concoursen en er werden buitenlandse reizen gemaakt.

Het geheim van het koor? Jongens en meisjes met glasheldere stemmen die loepzuiver en met een vrolijke uitstraling nationaal en internationaal repertoire brachten, maar ook geestelijke liederen zo ademloos uitvoerden dat de Sint Antoniuskerk een uur voor aanvang van de nachtmis met Kerstmis al vol begon te lopen.

De koorleden zijn gedreven, denken mee en nemen initiatief


Na vijf jaar was een stevige basis gelegd. De Ulftse Nachtegalen, met hun specifieke sound, waren een begrip geworden. Voor de koorleden die daarna vertrokken gold: ‘Eens een Nachtegaal, voor altijd een Nachtegaal.’

Zangkunst

Toen Adriaan Hendriks te kennen gaf te willen stoppen en hem gevraagd werd wie hem op zou moeten volgen, antwoordde hij: “Dat kan er maar een zijn, Ben Simmes.” Hendriks, geboren en getogen in Netterden, koos een jonge plaatsgenoot uit die in 1986 en 1987 met lovende cijfers de aktes docerend en uitvoerend musicus behaalde aan het Utrechts Conservatorium.

In 1988 volgde Simmes Hendriks op. Aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem studeerde hij in 1991 af voor koordirectie en in 1995 voor de aantekening kinderkoordirectie. Maar in de wandelgangen klonk bij sommig publiek al snel gemopper over het repertoire, dat toch wel wat zwaar en moeilijk was. Maar Simmes deed geen concessies. Vol overgave bracht hij koorleden muzikaal buiten hun comfortzone en schoolde hen met uiterste precisie.

Het publiek moest wennen aan de nieuwe formule. Maar nu, anno 2020, bestaat het repertoire uit een mix van genres en is er weer volop belangstelling voor de excellente zang van de inmiddels drie koren: het Kinderkoor met dirigent Lizette Tijdink, het Jeugdkoor en Luscinia met Ben Simmes.

De specifieke nachtegalensound, de klankkleur, is nooit veranderd, maar door de scholing is de uitvoering tot zangkunst verworden.

Tekstbeleving

Simmes: “Op dit moment is het zo’n zaligheid om met het Jeugdkoor te repeteren. Er is opperste concentratie en een grote wil om te presteren, om een lied heel mooi af te werken. De koorleden zijn gedreven, denken mee, nemen initiatieven en pakken verantwoordelijkheid. Samen zijn ze een team. Dat geeft een enorme kick. Een koorfestival is dan een prachtig handvat om ons te profileren.”

Voor het festival haalde Simmes liederen van Poulenc en Kodály uit zijn boekenkast. “Die staan er al dertig jaar in en ik heb enkele delen nooit durven zingen, maar de club van nu kan dat aan. Ik mag hierbij de vruchten plukken van de kennis die de koorleden meekrijgen uit het kinderkoor. Daardoor kunnen we tot de finesses een lied afwerken en gaat het op het laatst alleen maar om tekstbeleving.”

Leuk, gezellig en leerzaam

Jeugdkoorlid Emma Ebbers, veertien jaar: “Ik ben nu acht jaar op het koor. Toen ik van het Kinderkoor naar het Jeugdkoor ging, kon ik een partituur lezen.”

Ze kan zich niet voorstellen om niet naar de koorrepetitie te gaan. “Het is er gezellig, leuk en leerzaam.” Het repertoire van het koorfestival vond ze niet gemakkelijk, maar leuk om te zingen. “Franse en Hongaarse teksten uit je hoofd leren is een uitdaging. Hoe vaker je ze zingt, hoe meer ze in je hart gaan zitten. Maar dat heeft wel tijd nodig. Bij het festival was dat nog niet echt zo. Dat is een dingetje. Maar toch zongen we heel mooi en dachten we daarna – zonder arrogant te zijn hoor – dat het met de jurywaardering wel goed zou komen.”

Structureel
Voorzitter Gerjan Kamphuis en secretaresse Karen van Hal zijn duidelijk over de toekomst van de koren: “Dankzij veel giften hadden we in recordtijd de financiën weer op orde. Waarvoor heel veel dank. We zijn nu even ‘boven Jan’, maar de geldstroom is niet structureel. We zijn op zoek naar een sponsor, iemand die of een bedrijf dat vanuit het hart de koren steunt. We willen graag een cd maken, een nieuwe piano kopen en als het kan weer eens een koorreis maken. En verder gaan we ervoor om een nog breder publiek te bereiken.”