Column Nico Wissink

Er zijn allerlei niveaus maatregelen aangekondigd om de uitstoot van schadelijke broeikasgassen te beperken. De eenzijdige focus op energie leidt af van de noodzaak om op een heel andere manier met onze werk- en leefomgeving om te gaan. Er is namelijk nog iets anders gaande.
Biodiversiteit, landschappen en ecosystemen staan enorm onder druk terwijl de inrichting en het beheer van de openbare ruimte zelden op de natuur zijn toegesneden. Zo is volgens wetenschappelijk onderzoek tussen 1989 en 2016 de totale massa vliegende insecten met meer dan 75% gedaald.

Natuurinclusief denken en doen
We gaan vaker te maken krijgen met wolkbreuken, hitte en droogte. Om daarop in te spelen, is het raadzaam om natuurinclusief te denken en te doen.
Het is bijvoorbeeld bekend dat water veel beter kan infiltreren op plekken waar geen traditionele verharding is toegepast. In tijden van intensieve regenval en overstromingsgevaar verdient het daarom de voorkeur om bestrating tot het noodzakelijke te beperken. Ook is de verkoelende werking van groen niet te onderschatten in stedelijk gebied waar warmte in de stenen en het asfalt opgeslagen blijft.

De levende tuin
Dat is niet alleen nuttige informatie voor de stadsplanner, ook de tuinier kan hier zijn voordeel mee doen. Een beetje gezond verstand blijkt genoeg te zijn. Wie zijn tuin na een flinke regenbui bekijkt, ontdekt snel dat het water blijft staan op de tegels en intrekt in de aarde.
Wie op een warme avond door de stad fietst, merkt dat er een koele lucht uit de parken stroomt. Onderzoekers zeggen inderdaad dat een park tot 7°C koeler kan zijn dan de versteende omgeving. Om ervoor te zorgen dat je tuin op bloedhete dagen een plek van verkoeling en niet van verhitting is, is het raadzaam om zoveel mogelijk groen te plaatsen. Planten verdampen immers water en bieden schaduw terwijl steen de warmte juist opslaat.
Als je een straat bekijkt, merk je dat insecten en vogels bij het (bloeiende) groen te vinden zijn. Niet op het asfalt. In het groen vinden ze immers voedsel, schuilmogelijkheden en gelegenheid om zich voort te planten. Zo trek je leven naar je tuin.
Of het nu om wateroverlast, hitte of biodiversiteit gaat, het antwoord is steeds vergroening. Dat geldt voor steden en voor wijken, maar evengoed voor de balkontuin. Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat dat makkelijker en leuker is dan mensen vaak denken. Handen uit de mouwen en gezond verstand aan, dan gaat die tuin vanzelf leven!