[Westendorp]

Is er een nieuwe inwoner komen wonen in Westendorp dan is er altijd wel een buur die even informeert of hij of zij een muziekinstrument bespeelt. Zo ja, dan belt er al snel iemand van de fanfare aan: “Zou je met ons willen meespelen?” Iedereen is welkom bij Westendorps Fanfare.

Tekst en Foto’s: Feikje Breimer

De vader van bestuurslid Jurgen Romp mocht in de jaren 60 van de vorige eeuw best een stukje grond kopen in Westendorp. Maar hij kreeg het alleen als hij lid werd van de fanfare, daar konden ze nog goed een es-bas gebruiken. Jurgen groeide op met de fanfare en al woont hij inmiddels in Varsseveld, hij blijft euphonium spelen in Westendorp. Voorzitter Henri Kolenbrander hoorde in zijn kindertijd meester Bartelink spelen op de bariton, het maakte diepe indruk. “Dat was zo’n mooi geluid ‘dat wil ik ook kunnen’! Uiteindelijk besloten ze bij de fanfare dat ik op een bugel zou gaan spelen en dat speel ik nu nog.”

Elf sollicitanten

Toen de fanfare van Westendorp vorig jaar op zoek ging naar een nieuwe dirigent ontving het bestuur tot hun verrassing elf sollicitatiebrieven. Henri en Jurgen waren blij verrast. Jurgen: “Het viel ons niet tegen! Uiteindelijk hebben we aan twee dirigenten gevraagd om kennis te maken met onze muzikanten. Met Henrike was er direct een klik.” Henri knikt en legt uit dat het niet alleen de keus van het bestuur was maar van de hele fanfare. “Zo doen wij dat altijd, we stellen iets voor maar uiteindelijk beslissen de leden gezamenlijk. We zoeken altijd de balans. In de keus van acties, maar ook in de keus wie er mogen meespelen. Hier is iedereen welkom, er is nooit gekeken naar afkomst. Hier waren al lang geleden vrouwen welkom. Eén van onze, inmiddels overleden, ereleden was een vrouw en zij was tachtig jaar lid!’’

De geluidsfragmenten die online te vinden waren van Westendorps Fanfare spraken dirigent Henrike Oonk aan; de keus om zowel klassiek als pop te spelen. Maar wat haar ook trof, was de Achterhoekse traditie om kniepertjes te bakken. “Ik kom uit de Achterhoek en dat gaf mij iets vertrouwds. Dat er een klik was tijdens de kennismakingsavond was wederzijds. Fanfare spreekt mij aan. Van huis uit ben ik muziekdocente, maar tegenwoordig specialiseer ik mij ook als HaFaBra dirigent. De Ha staat voor harmonie, Fa voor fanfare en Bra voor Brassband.”

Tradities

Tradities zijn belangrijk voor Westendorps Fanfare, maar ook hier zoekt het bestuur graag de balans. Helaas sneuvelden de kniepertjes die Henrike zo aanspraken. Henri legt uit dat de actie aan het eigen succes ten onder ging. “Er moesten door de vrijwilligers duizenden kniepertjes gebakken worden, dat werd onuitvoerbaar. We zijn nu overgestapt op speculaas, die verkopen we in het najaar. In het voorjaar is er de krentenbollenactie om geld in te zamelen voor de fanfare. We passen goed op de centen en kunnen op die manier instrumenten en muziekstukken bekostigen. Daarvoor kunnen we overigens gelukkig ook gebruik maken van het instrumentenfonds. Als je jezelf als fanfare serieus neemt, moet je zorgen dat iedereen op een fatsoenlijk instrument kan spelen.”

Eens in de vijf jaar toert de voltallige fanfare op Hemelvaartsdag rond op een platte wagen. Op de website prijkt een vrolijke foto met een versierde trekker en platte wagen. “Vroeger deed de fanfare dit jaarlijks, maar nu eens in de vijf jaar, zo blijft het voor iedereen leuk om eraan mee te doen en hou je een traditie met een beetje aanpassing toch in ere,” legt Henri uit. Het jaarlijks optreden op landgoed Slangenburg is ook een vast onderdeel op de agenda. De deelname aan het laatste concours waar Westendorps Fanfare speelde, leverde een promotie op van de vijfde divisie naar de vierde divisie.

Schoolorkest

De achtergrond van dirigent Henrike als muziekdocente blijkt in Westendorp een prettige bijkomstigheid. “Op basisschool Leemvoortschool vormt ze als muziekjuf in samenwerking met de fanfare een schoolorkest met leerlingen uit groep 6, 7 en 8 en geeft ze muziekles aan groep 1 tot en met 5. Voor de vakantie gaf Westendorps Fanfare al een kennismakingoptreden op school waarbij leerlingen uit de jongste groepen mochten dirigeren en de hele school een liedje meespeelde op ‘boomwhackers’ en schoolinstrumenten. De leerlingen die het schoolorkest van groep 6, 7 en 8 vormen, mogen zelf hun muziekinstrument kiezen. De samenwerking met de basisschool komt niet uit de lucht vallen, legt Jurgen uit. “De verbinding met school is er al, we zijn er altijd bij het inhalen van Sinterklaas. Door het vormen van het schoolorkest komen we nu letterlijk de school binnen.”

Het is donderdagavond, de vaste repetitieavond. Eén van de leden komt vroeger om de stoelen klaar te zetten in Kulturhus de Vos. Jurgen staat op om te helpen. “Tijdens de coronaperiode mochten we hier niet repeteren en konden we gelukkig terecht in een grote aardappelschuur. Nu het weer hier kan, gaan we met frisse moed door!”