[‘s-Heerenberg] Hij is inmiddels 77. Voor Wim Hendriksen is dat echter geen reden om het rustiger aan te doen. Sterker nog, de ’s-Heerenbergenaar zit vol ambities. Zo wil hij zich zeker tot zijn tachtigste blijven inzetten voor Bergh in het Zadel en opende hij onlangs zijn eigen winkeltje.

Tekst Natasja Scheerder Foto’s Dies Goorman

“Ik leef van achteren en van voren”, zegt de goedlachse Hendriksen. “Vooral voor de stichting Bergh in het Zadel. Het antiekwinkeltje heb ik er voor de hobby bij. En voor de sociale contacten. Het is jammer dat ik de deuren, sinds de opening in november, door het coronavirus lange tijd moest sluiten. Maar ik ontmoet hier zulke leuke mensen. Sommigen weten nog meer van antiek dan ik.”

Hij nodigt ze steevast uit voor een praatje aan zijn tafel in Willem’s Winkeltje. Hierop staat ook een collectebus van Bergh in het Zadel voor de kankerbestrijding, waarin klanten een donatie kunnen doen voor het goede doel. Tot nu toe lijkt Hendriksen echter zelf de grootste sponsor. “Ik had pas nog iemand uit Gendringen in de winkel, die wilde pingelen. Voor een prent van Haamstede wilde hij geen 65, maar slechts 50 euro betalen. Ik zei: ‘Dat is goed. Dan geef je mij 50 euro en doe je 15 euro in de bus voor Bergh in het Zadel.”

Kankerbestrijding
Hendriksen zet zich al ruim dertig jaar met hart en ziel in voor de stichting. Alois Klosterboer, in 1990 oprichter van Bergh in het Zadel, vroeg hem destijds om mee te doen. Hij had het televisieprogramma Vinger aan de Pols van Ria Bremer gezien, dat een hele uitzending wijdde aan kinderkanker.

‘Elke cent die ik binnenhaal, gaat naar het goede doel’

“Voor Alois was dit de aanleiding om iets te doen aan de bestrijding van kanker”, weet Hendriksen. “Hij kende ook mijn verhaal. Mijn vrouw Marian is begin jaren tachtig gestorven aan maagkanker.” Zijn dochters Hiske en Boukje waren toen pas 7 en 3 jaar oud. “Ik twijfelde geen moment toen Alois me eind jaren tachtig vroeg iets te doen voor Bergh in het Zadel. In 1980 was ik een eigen zaak begonnen en in het begin steunde ik de stichting vooral financieel.”

Fietstochten
Dat veranderde echter snel. In 1990 werd de eerste fietstocht georganiseerd, van Klotten in de Duitse Eiffel naar ’s-Heerenberg. De derde tocht in 1995, de ronde door Nederland, fietste Hendriksen zelf. Die zette hij ook deels uit. “Iedereen vond het iets unieks dat ik ook op de fiets stapte”, lacht hij. “Onderweg belden ze de eerste wagen of ik nog wel op de fiets zat. Ik heb wel tientallen keren gedacht ‘ik stap af’, maar ik heb hem helemaal uit gefietst.”

Wim Hendriksen bij kasteel Huis Bergh, waar de afgelopen maanden diverse cheques werden uitgereikt door Bergh in het Zadel voor onderzoeken naar de bestrijding van kanker. Foto: Dies Goorman
Wim Hendriksen bij kasteel Huis Bergh, waar de afgelopen maanden diverse cheques werden uitgereikt door Bergh in het Zadel voor onderzoeken naar de bestrijding van kanker. Foto: Dies Goorman

Vier jaar later stapte Hendriksen toch weer op de fiets, voor de vierde tocht van het Noorse Lillehammer naar ’s-Heerenberg. “Die tocht was door oud-generaal Henk Koopmans en Alois Klosterboer uitgezet, maar die hadden blijkbaar de kilometerteller kapot. Er zaten ritten van 265 kilometer tussen. Bij de langste ritten, zijn we het laatste stuk per bus verplaatst, anders was het niet te doen.”

Hendriksen haalde opnieuw de eindstreep; vooral op karakter. “Marian was gek op Noorwegen. Dat was voor mij de perfecte motivatie. Bovendien zei mijn moeder altijd ‘als je wat weggeeft, mag het best een beetje pijn doen’.” Door Marian’s liefde voor Noorwegen kocht hij zelfs een huis in het Scandinavische land. Voor eigen gebruik, maar ook voor de verhuur. En de opbrengsten, die zijn voor Bergh in het Zadel.

Na Lillehammer wilde Hendriksen nog een derde tocht vanuit het Franse Grenoble fietsen. Een longontsteking kort voor de start gooide echter roet in het eten. Daarna zette hij alleen nog tochten uit: de 5-Landentocht, Oranjetocht en Klaver4tocht. Sinds 2010 legt Hendriksen zich vooral toe op het binnenhalen van sponsoren voor de stichting. Het Ambassadeurschap van Bergh in het Zadel komt helemaal uit zijn koker.

Ambassadeurs
“We hebben nu 182 ambassadeurs. Voor mijn tachtigste wil ik er 200 hebben. Zo lang wil ik in elk geval doorgaan met mijn werk voor de stichting. Als ik tenminste zo oud mag worden en in goede gezondheid.” Hendriksen levert daarmee een grote bijdrage aan het geld dat de afgelopen dertig jaar al voor Bergh in het Zadel werd opgehaald. Hiervan is inmiddels 4.250.000 euro uitgegeven aan onderzoeken naar kanker.

‘Als je wat weggeeft, mag het best een beetje pijn doen’

“Ik doe dit niet voor mezelf. Elke cent die ik binnenhaal, gaat naar het goede doel. Dat doe ik nog altijd met veel inzet en plezier, al hoef ik mezelf niet meer te bewijzen. Als je dit niet uit je grote teen kunt halen, ben je het na een paar jaar zat. Ik wil nog graag een tijdje doorgaan, omdat ik weet hoe hard het nog steeds nodig is.”

Willem’s Winkeltje
Een ander passie van Hendriksen is antiek. Overal waar hij ter wereld kwam en komt, bezoekt hij antiekwinkeltjes op zoek naar mooie spullen. Daarnaast bezoekt hij regelmatig veilingen en rommelmarkten. Omdat hij niet alles kan bewaren, verkoopt hij een deel van zijn verzameling sinds november 2019 in Willem’s Winkeltje aan de Molenstraat in ’s-Heerenberg, vlak naast de winkel van zijn dochter Hiske, Hip & His coffee, tea & giftshop.

“Wat ik niet wil verkopen, staat thuis of heeft mijn huidige vrouw Hannie ingepikt”, lacht Hendriksen. “Alles wat ik wel verkoop, doet pijn, al is het een eenvoudig blik. Ik doe het voor de lol en voor de bus van Bergh in het Zadel. Die hoop ik in mijn winkeltje ook nog flink te spekken. Daarbij doet de winkel buiten de openingstijden dienst als bestuurskamer voor de stichting.” Bij alles wat Hendriksen doet, staat, na zijn gezin, Bergh in het Zadel dan ook voorop.